World Peace Flame, toespraak Savitri MacCuish

Savitri MacCuish, Directeur World Peace Flame Foundation
 
Ter gelegenheid van de inauguratie van de World Peace Flame Pathway
27 april 2004, Den Haag
 
Dit is zo’n speciale gebeurtenis dat ik af wil zien van alle formaliteiten en allen maar zeggen ‘Beste vrienden! Dank je wel’ ’
 
Gisteren ontvingen we een boodschap van Kofi Anan in New York, ‘Iedereen heeft een belangrijke rol’, zei hij, ‘door je stem te laten horen, door je meer bewust te worden en door te laten zien dat je de wil hebt om verschillen op te lossen. We kunnen een betere wereld maken voor de volgende generaties, als we er maar de wil voor opbrengen. Jullie ondersteunen allemaal op je eigen manier de cultuur van vrede voor het bestwil van onze kinderen en kleinkinderen’.
 
Wat een passende manier om de grootsheid van waar we juist getuige waren weer te geven. Ik wil u allemaal oprecht bedanken dat u deze dag mogelijk heeft gemaakt. 
 
We zitten hier vandaag omdat vrede en eenheid onder ons is gegroeid. Op de een of andere manier, hoewel we ons onmogelijk lijkt om als individu een dergelijke taak te volbrengen, hebben we gezamenlijk iets tot stand gebracht dat in de geschiedenis uiterst belangrijk zal blijken. Hier voor het Vredespaleis in Den Haag op 27 april 2004, zijn 197 landen en gebieden samengekomen in een nooit eerder vertoonde uiting van wereldwijde samenwerking om een verklaring af te leggen – en die verklaring is: door onze samenwerking is vrede mogelijk. 
Alles wat we nu doen en zeggen heeft invloed op de toekomst van ons menselijk ras, omdat belangrijke en krachtige beslissingen gebaseerd zijn op momenten als deze. Nu we de drempel van een nieuw millennium gepasseerd zijn moeten we over de toekomst denken; we moeten nadenken over waar we heen gaan en waar we werkelijk naar toe willen. En dan moeten we deze zeer krachtige gedachten omzetten in handelen.. 
 
Deze handelingen worden deel van ons karakter en zullen al gauw het karakter gaan vormen van de volken waarin we leven. Waar in onze moderne samenleving kunnen onze jongeren hun karakter vormen dat hen in staat stelt onze Aarde in wijsheid naar de volgende eeuw te leiden? Wie zullen hen tot voorbeeld dienen? Wie zal hen de moed geven om zich te realiseren dat zij hun dromen kunnen en moeten waarmaken? 
 
Grootsheid van karakter groeit door confrontatie met de ongekunstelde menselijke wijsheid en menselijke kracht. Het bloeit als we de omstandigheden kunnen creëren waardoor we het beste in elkaar naar boven halen.
 
Als zorgzame individuen moeten we ieder aspect van de samenleving in ogenschouw nemen: de regenwouden, de hongerende kinderen, de hebzucht en corruptie van een consumptiemaatschappij, en ons zelf afvragen welke rol we daar in spelen.
‘ Als ik deze kinderen niet help, hoe zal het dan met ze gaan?
Als ik het milieu niet help, wat gebeurt er dan met onze wereld?
Als ik mijn broer en zus niet help, wat zal ze dan overkomen?’
 
Toen de Taj Mahal werd gebouwd in India zei de ene arbeider: ‘Ik ben een muur aan het bouwen met cement en stenen’, terwijl een andere zei: ‘Ik ben een monument aan het bouwen voor de grootsheid van de menselijke geest’. Je kunt naar de World Peace Flame kijken en zeggen dat het maar een klein vlammetje is.. Je kunt er ook naar kijken en een licht zien dat de wereld in brand kan steken. Niet het vuur van boosheid, haat of geweld, maar het liefdevolle vuur van vriendschap,eenheid en vrede.
 
De mensheid kijkt nu naar alternatieven voor het leven in een gewelddadige wereld. Veel mensen praten over vrede, veel mensen dromen over vrede. Maar vandaag op deze plek handelen we succesvol voor vrede. De verdienste van het feit dat u dit Monument in zo’n fantastische geest van eenheid tot stand hebben gebracht maakt u waarlijk Ambassadeurs voor vrede. Door dit feit te erkennen maken we een nieuwe uitdrukking werkelijkheid, waar de geschiedenis trots op zal zijn.
Eenheid is wat we het meeste nodig hebben in deze tijd. ‘We moeten de krachten bundelen’, zei Nelson Mandela in zijn inaugurele rede: ’De tijd om bruggen te slaan over de kloven die ons scheiden is gekomen. De tijd om te bouwen is onze verantwoordelijkheid’.
 
Dames en heren, in de World Peace Pathway, waarin stenen uit alle landen van de wereld zijn samengebracht, zijn we begonnen om te bouwen. Het kan een klein begin zijn, maar de machtige eikenboom begon als een kleine eikel. En ik weet dat in het zaad van dit kleine pad de potentie voor wereldvrede sluimert. 
We moeten deze vrede willen. We moeten oprecht naar deze vrede verlangen. De kracht van de mensheid ligt in het volledig begrijpen dat vrede niet gedelegeerd kan worden. Vrede begint en eindigt bij jou en mij zelf, en de beslissingen die we van dag tot dag maken.
 
Vrede is een manier van leven. Het houdt niet op bij de World Peace Pathway. Alles in het leven is een stap vooruit. Als je gisteren iets geweldigs hebt gedaan voor je geliefden, is je taak nog niet volbracht! Je zult ook vandaag aan hun leven moeten bijdragen, en morgen, en de dag erna en de dag daarna! Met vrede is het net zo – het kan alleen bestaan als we het iedere dag opnieuw scheppen met iedere persoon die we tegenkomen. 
 
We moeten daarom een bijeenkomst als deze niet verlaten zonder een moment stil te staan en een commitment te maken voor op z’n minst één actie iedere dag, die bij zal dragen aan vrede, hetzij in je familieleven, je werk of in de grotere wereld om ons heen.
 
Laat ik dat herhalen: we moeten een bijeenkomst als deze niet verlaten zonder een moment stil te staan en een commitment te maken voor op z’n minst één nieuwe actie, iedere dag.
 
Vandaag starten we ook een nieuw educatieproject voor scholen onder het motto ‘Pathways to Peace - 5 Steps to Self Empowerment’. Dit nieuwe programma is ontworpen om de jonge leiders van de toekomst de mogelijkheden tot ervaringen te bieden waar zowel zijzelf als de wereld om hen heen profijt van hebben. Zelfvertrouwen is een ongelooflijk uitgangspunt om het leven tegemoet te treden. Zoals het jongetje dat door zijn onderwijzer werd gevraagd het huis te tekenen waarin hij woonde. Hij tekende niet alleen het huis, maar ook zijn vader en moeder, de tuin en uiteindelijk God. ‘Maar niemand weet hoe God er uitziet!’, zei de onderwijzer. ‘Nu wel!’ antwoordde het jongetje. 
 
Tot besluit doe ik een beroep op ieder van ons om iets van een van de grootste gaven die we als mens hebben gekregen te gebruiken: de gave van compassie en vriendelijkheid. In tegenstelling tot de aandelen markt, stijgt deze handelswaar alleen maar in waarde, hoe meer we er van uitgeven!
 
John F. Kennedy zei, ‘maar enkelen zullen de grootsheid hebben om de geschiedenis zelf om te buigen, maar ieder van ons kan er aan werken om iets van de gebeurtenissen te veranderen. De optelsom van deze handelingen zal als geschiedenis van deze generatie worden opgetekend’.
 
Het Vredespaleis, dat zijn honderdste verjaardag nadert, is gebouwd door de bijdragen van vele landen van de wereld. Over 100 jaar zijn wij misschien niet meer hier, maar het Vredespaleis zal er nog steeds staan als een monument van vrede en eenheid en de World Peace Flame zal nog steeds branden – als een symbool van hoop en de grootsheid van de menselijke geest. Er zullen veel stappen zijn gezet rond de Peace Pathway en het zal gezien worden, hoeveel volkeren samen werkten om hun verbintenis met vrede te bevestigen.
 
Dank voor uw bijdragen aan het bouwen van de toekomst voor onze kinderen en de kinderen van onze kinderen.. Bedankt dat u Ambassadeurs voor vrede van deze wereld wilt zijn, want door onze gezamenlijke inspanning kunnen we moedig en vastberaden doorgaan om vrede werkelijkheid te maken. Als we alleen dromen is het maar een droom, als we samen dromen creëren we die nieuwe realiteit.
 

Savitri MacCuish, Director WPF Foundation

At the inauguration of the World Peace Flame Pathway, The Hague
April 27th 2004

 
This is such a special occasion that I want to dispel with all formalities and say: “Dear Friends! Thank-you.”
 
Yesterday a message came through to us from Kofi Annan in New York, “You all have an important part to play”, he said, “by making your voices heard; by raising awareness; by showing the will to overcome differences. We can build a better world for succeeding generations, if we only summon the will. You are all, in your own way, nurturing the culture of peace for the sake of our children and grandchildren.”
 
What a fitting way to mark the magnitude of what we have all just witnessed. To you all - I would like to thank you, most sincerely, for making this day possible. 
 
We are sitting here today because peace and unity have arisen between us. Somehow, even though individually we may feel unable to achieve such a task, together we have achieved something that history will describe as momentous. Here, in front of the Peace Palace in the Hague on the 27th April 2004, one hundred and ninety seven countries and regions have come together in an unprecedented demonstration of global co-operation to make a statement  - and that statement is: Through our mutual cooperation, peace is possible. 
 
When the Taj Mahal was being built in India, one workman was heard to say, ‘I am building a wall with cement and stones’ while another said, ‘I am building a monument to the greatness of the human spirit.’ You could look at the World Peace Flame and say it is just a small flame. Or you could look at it and see a light that can set the world on fire. Not the fire of anger, hatred or violence, but the passionate fire of friendship, unity and peace.
 
Ladies and gentlemen, in this World Peace Pathway, where stones have been brought together from every country of the earth, we have started to build. It may be a small beginning, but the mighty oak tree began as a tiny acorn. And I know that contained within the seed of this small pathway lies the potential for global peace. 
 
We must want this peace. We must sincerely desire this peace. The power of our humanity lies in understanding fully that peace cannot be delegated. Peace begins and ends with you and I, and the decisions we make on a day to day basis.
 
So we should not leave a gathering such as this without pausing for a moment and making a commitment to take at least one new action, every day, that will add to peace, either in our family life, our work place or in the greater world around us.
 
In conclusion, I appeal to each and every one of us to use some of the greatest gifts we as human beings have been given, those of compassion and kindness. Unlike the stock market, these commodities can only increase in value the more we spend them!
 
Thank you for participating in building the future, for our children and our children’s children. Thank you for being the world’s ambassadors for peace, for through our combined efforts we can stride forward with courage and determination to make peace a reality. When we dream alone it is only a dream; but when we dream together we create that new reality.
 
Thank you
 
 World Peace Flame Pathway speech Savitri MacCuish

World Peace Flame Stichting © 2012-2017 | Keraweb